BROOOONK
feest
Aanstaande zondag zal de processie uittrekken in onze parochie. Het is een gelukkige samenloop van omstandigheden, dat we op zondag 29 juni ook het hoogfeest vieren van de apostelen Petrus en Paulus. Voor onze parochie is weliswaar 25 januari, feest van Paulus’ bekering, het parochiefeest. Maar sommige heiligen kennen meerdere feesten. Zo ook onze patroon, de heilige Paulus. Naast het feest van zijn bekering deelt hij zondag de feestdag met de heilige Petrus, omdat beiden te Rome de marteldood zijn gestorven. Zij gelden samen als de apostelvorsten van de Kerk. Daarom worden ze in één adem genoemd.
geloof
De processie of Bronk is meestal verbonden met Sacramentsdag. Soms is de processie verbonden met het parochienaamfeest. Door komende zondag als Bronk uit te trekken zetten we luister bij deze tweede feestdag van de parochie.
Vaals heeft bovendien een indrukwekkende processie. We zijn twee uur onderweg. In vele parochies is de processie afgeschaft of ingekort. Ik zou dat heel jammer vinden. Een processie is immers geen folklore. Maar ze is geloofsgetuigenis. Wij geloven in de werkelijke aanwezigheid van Jezus in het heilig Sacrament. Dat geloof wilde de heilige Juliana van Luik bevorderen. Dat werd haar in de visoenen zo verhelderd. Bij het laatste Avondmaal heeft Jezus de Eucharistie ingesteld om duidelijk te maken, dat Hij in de gedaante van Brood en Wijn ons eten en drinken wil zijn en bij ons wil zijn in alle nood en pijn. Daarvan is Sacramentsdag de gelovige uiting. Daarom zijn de straten versierd. We worden daarom uitgenodigd om achter de ramen kaarsen te laten branden en om te vlaggen.
Pelgrims van de hoop
Maar om nog andere redenen zou het jammer zijn, als de Broonk er niet meer zou zijn. De processie is een symbool van het Godsvolk, dat onderweg is door de tijd. Zoals eens het Joodse volk onderweg was naar het beloofde land, zo is ons leven een levensreis en zijn ook wij onderweg om eens ons hemels Vaderland te bereiken. Deze gedachte sluit ook aan bij het motto van dit heilig jaar 2025: “Pelgrims van de hoop.” Een mens kan niet leven zonder perspectief, zonder hoop. We willen allen een stip aan de horizon, om naar uit te kijken. Dat is zo in het dagelijkse leven, maar ook als einddoel en bestemming van ons aardse bestaan als mens.
In de processie met het heilig Sacrament wordt uitgedrukt, dat God met ons meetrekt. We zijn niet alleen, ook al is de wereld zo onrustig, dat we ons misschien afvragen: Waar is God? Maar God is geen schoolmeester die orde in de klas moet handhaven. God zou dan een ordeprobleem hebben. Zo is God niet, maar God wijst ons wel een weg: de weg van vrede en verzoening en liefde. Het is niet Gods schuld als er oorlog is, omdat wij die weg van God niet gaan. Het is zo jammer, dar de mens zijn eigen weg gaat.
veldhospitaal
De processie trekt uit als teken van betrokkenheid. Ze trekt door de straten van divers pluimage. Er zijn rijtjeshuizen en er zijn riante villa’s. Maar op al die huizen is ook het spreekwoord van toepassing: “Elk huisje heeft zijn kruisje.” Dat kan het kruisje zijn van ziekte, of van relatieproblemen en huiselijk geweld of werkeloosheid. Als 1/3 van de huwelijken mislukken, dan zijn er zorgen en spanningen achter iedere derde voordeur. De parochie wil zich dat bewust zijn en niet aan deze nood voorbijgaan. Zovele mensen lijden aan het leven en kennen maar weinig geluk en toch is geluk zo wezenlijk voor ons menszijn.
Elke parochie kent drie pastorale werkvelden: 1. vieren (liturgie), 2. leren (verkondiging, catechese en geloofscommunicatie). 3. dienen (diaconie of caritas en gemeenschapsopbouw, ook ivm vereenzaming). De processie wijst ons erop, dat we aan het leren en vooral de geloofscommunicatie aandacht moeten besteden, want anders wordt het teken van een processie niet meer verstaan. Verder ook verheldert de Broonk, dat we aandacht moeten te besteden aan het dienen in sociale acties en met gemeenschapsopbouw om de vereenzaming te voorkomen.
Kom mee!!!!
Iedereen kan met de processie meetrekken. Wees welkom.
Dr. Hub Schnackers, em.