installatie pastoor Shaiju

We mogen terugkijken op een mooie dag voor de 4 parochies van de gemeente Vaals. Voor degenen die er niet bij konden zijn, hier het slotwoord van pastoor Shaiju in de eucharistieviering bij gelegenheid van zijn installatie:

Alles ter ere van God. (1Kor. 10, 31)

Met grote dankbaarheid kijk ik terug op 16 november – een dag die bijzonder werd dankzij ieder van u. Het was een dag waarop we als gemeenschap samen iets moois hebben beleefd. Iedereen heeft, op zijn of haar eigen manier, een grote of kleine bijdrage geleverd. Dat maakt mij trots op onze parochiegemeenschap.

Mijn oprechte dank gaat uit naar alle vrijwilligers voor hun spontane en grenzeloze inzet, naar de verenigingen voor hun betrokkenheid en hun unieke wijze van bijdragen, en naar iedere gast – ook zij die uit andere parochies zijn gekomen – voor hun aanwezigheid en enthousiasme.

Velen hebben uitgesproken hoe goed de dag georganiseerd was, hoe warm onze gemeenschap aanvoelt, en hoe hoopvol wij samen naar de toekomst van onze parochies kijken. Dat raakt mij diep.

Ik ben dankbaar voor ieder woord en gebaar van steun, voor de gastvrijheid, de warme ontvangst en de openheid – zowel van ieder individu als van de verenigingen afzonderlijk, en van onze gemeenschap als geheel.

Samen hebben we laten zien wat het betekent om kerk te zijn: een plek van ontmoeting, geloof, en verbondenheid.

Vandaag (16 november) begint een nieuw tijdperk in mijn leven, het is al begonnen vanaf 1 oktober. Vandaag wil ik met jullie delen wat mij diep raakt: het besef dat wij samen een geloofsgemeenschap vormen. Niet langer zijn wij slechts één kerk of één parochie. Wij zijn nu vier kerken, vier parochies — maar bovenal: één gemeenschap. Samen met Pastoor René Schuffelers en diaken René Klinkenberg vormen wij samen een pastoraal team. 

Het doet pijn dat één van onze kerken, Lemiers, aan de eredienst zal worden onttrokken. Deze beslissing is genomen vóór mijn komst, ingegeven door de tijdsgeest en de noodzaak van het moment. Maar juist nu worden wij uitgedaagd om méér te investeren in wat ons bindt als gelovigen.

Wij zijn geroepen om samen Kerk te zijn — niet als losse eilanden, maar als verbonden mensen, gedragen door hetzelfde geloof, dezelfde hoop en dezelfde liefde. Ik ben jullie pastor, niet omwille van mijzelf, maar omwille van jullie. En jullie zijn er niet voor mij, maar voor elkaar, voor de gemeenschap, voor Christus.

Sinds mijn benoeming is mij vaak gevraagd: “Moeten wij voortaan naar Vijlen komen om u te vinden?” Maar laat mij daar duidelijk over zijn: als pastoor wil ik naar jullie toe komen. Ik wacht niet in de pastorie tot jullie mij opzoeken — ik wil zelf op pad gaan, jullie ontmoeten, jullie leren kennen, daar waar jullie leven, vieren en geloven.

Want een pastoor is geen beheerder van een gebouw, maar een herder van mensen. Niet iemand die wacht, maar iemand die beweegt. Niet iemand die zich laat vinden, maar iemand die zelf op zoek gaat — naar verbondenheid, naar gemeenschap, naar geloof dat leeft.

Samen bouwen wij aan een Kerk waarvoor iedereen zich verantwoordelijk voelt. Een Kerk waar niemand toeschouwer is, maar waar ieder een eigen, unieke plaats inneemt. Waar we luisteren naar elkaar, zorgen voor elkaar, en samen vieren wat ons ten diepste verbindt.

Dat kan ik als pastoor niet alleen. Dat mogen wij samen doen. Met de inzet van meer mensen, meer vrijwilligers, meer initiatieven, en vooral: meer enthousiasme. Want de Kerk van vandaag is niet langer uitsluitend gebouwd op priesters, maar op de kracht van de hele parochiegemeenschap.

Iedereen mag meedragen aan die verantwoordelijkheid. Niet uit verplichting, maar uit betrokkenheid. Niet omdat het moet, maar omdat het mag — omdat we samen Kerk zijn. Een levende gemeenschap waarin geloof handen en voeten krijgt, door wat we samen doen, samen delen, en samen vieren.

Laten we deze weg van verbondenheid blijven gaan. Niet uit plicht, maar uit vreugde. Niet uit gewoonte, maar uit geloof. Want alleen samen kunnen wij een levende, warme en gastvrije Kerk zijn — een thuis voor velen en ook voor allen. 

Dank jullie wel voor jullie vertrouwen, inzet en geloof. Moge Gods Geest ons blijven leiden op deze weg van gemeenschap en dienstbaarheid. Vaak hoor ik mensen zeggen: ‘Ik zal aan je denken.’ Maar ik wil liever zeggen: denk niet aan mij, maar bid voor mij. Ik vraag om jullie gebed. Ik zal ook voor jullie bidden.

Shaiju Selestin, pastoor