geheugen
Opnames in het ziekenhuis duren helaas steeds langer dan verwacht. Ik had op een weekje gerekend, maar nu is de tweede week al ver gevorderd en de artsen gaan het antwoord op deze vraag naar het ontslag uit de weg: “U hebt een ziekte terug gekregen. Die ziekte zit in uw geheugen. We stellen nu vast, dat deze ziekte, nadat ze drie jaar onderhuids was gegaan en u zich goed voelde, nu weer bovenhuids is teruggekomen en dat de ziekte wil weten, hoe het met uw afweer gesteld is. Ze heeft weer de overhand genomen. Maar we brengen u er weer bovenop. Tot de volgende keer, als de ziekte zich weer aandient. Willen we, dat de ziekte niet te snel terugkeert, dan mogen wij u niet te vroeg naar huis laten gaan. ”
Ik heb intussen mijn beide lieve ouders overleefd en het leven is zijn open eind kwijt. Maar ik weet, dat ik uit de liefde van mijn ouders ben geboren en dat ik naar de liefde van God toega, waar ik ook mijn ouders en andere geliefden zal ontmoeten. Ik laat me verrassen. Het komt altijd goed. Dat is mijn geruststelling.
